MENNYT KEZÄ

Itköy virboi jogirannal,

Päiväine ehtäl jo oikoi.

Mielespiettävy soudelou tytönke,

Vikse tyttö on ylen boikoi.

Mustelen kui niityl yhtes

Kukkazii kezäl keräimmö,

Armahii sanoi minule sanoit,

Poikki järves sit ajoimmo.

Salbavutah kukanteräzet,

Ogolan kezä jätti sydämes.

Toizele lahjoittau omat armoizet,

Midä vuottua sit kuldazes?

Lindu pajatti dostalin pajozen,

Ozrupellot ollah kullitut.

Kuulen tyttö se nagrau vie venehes —

Omua keziä ei unohtannuh.

MYÖHÄINE SYGYZY

Huondes pimei, harmai...

Päiväl sežo nenga.

Muailmale sygyzy harpai,

Kezäl pidäy jiäres mennä.

Suabrat pellol, laivat rounu

Ollah merimatkal.

Nägyy odva mečänreunu,

Žiivatoile atkal.

Eigo kukkastu kus nägy,

Eigo heiny kazva.

Muarjois eule liigua maguu,

Kondii suittau razvua.

Primietii jo ammui pezän,

Muata valmis lähtemäh.

Hyvin bauhinuh on kezän,

Vuottau talvie kattamah.

Lumi kattau muan dai mečän

Paltinazel valgiel.

Jiägi järvel kazvau sežo,

Ei se terväh halgie.

Olgah, lebiä, kondii-rukku,

Lämmin rodih pezä.

Konzu sulau lumitukku,

Toine tulou kezä. 

  Jekaterina BORISOVA