VEN’AN RAHVAHAN YLBEVYS

Lähenöy Voiton päivy. Tädä päiviä kunnivoitetah kogo Ven’an mual, Nevvostoliiton endizis mualois da mieros. Tänä piän myö mustelemmo meijän died’oloin da pradied’oloin urhotegoloi. Myö mustelemmo mittuman suuren hinnan hyö annettih, gu piästiä oma mua. 80 vuottu meni, kui myö piäzimmö vihažniekoin vallas.

Meijän voitto

Suuri Ižänmuan voinu kesti nelli vuottu. Enämbi 26 miljonua Ven’an muan ristikanzua ei tuldu kodih. Heijän keskes oldih saldatat da rauhazet ristikanzat, kuolluot da luageriloih puuttunuot voinan aigua. Vaigu meijän rahvas kestettih voinan kai gor’at da vaigevukset. Nimi ei voinnuh heidy katkata.

Vuonnu 1945 yheksändenny päivänny oraskuudu aijoi huondeksel linnois da loittozis kylis kuului Jyrii Levitanan iäni, kudai sanoi gu voinu loppih da 9.oraskuudu — Voiton päivy on ilmoitettu valdivollizennu pruazniekannu. Moskvas ehtäl taivahah oldih työtty ilotulet 30 ammundukerdua tuhandes ammunduvehkehes. Rahvas itkusilmin ilasteltihes täl tärgiel tapahtumal.

Ven’al ei ole ni yhty perehty, kudamua ei koskenuh Suuri Ižänmuan voinu. Joga perehes ollah omat urhomiehet, kuduat autettih piästiä fašizmas oman muan da voibi sanuo kogo Jevroupan. Voiton päivänny myö mustelemmo tädä urhoteguo da ylbeilemmö sil. Voinan aigua oli jygei saldatoile frontal dai rauhazile ristikanzoile tagavos. Rahvas ruattih yöt dai päivät, gu teriämbi tulis voitto. Puolistustevvollizuksen zavodoil ruattih naizet da keskenkazvuhizet lapset. Sendäh tämä voitto on kogo Ven’an rahvahan ylbevys.

Musto veteruanoih näh

Joga vuottu Voiton päivänny suuris linnois rahvas kerävytäh pruazniekkuparuadale. Pienembis linnois da kylis rahvas mennäh mustomerkkilöillyö, kus pietäh pruazniekkumiitingoi da toizii pidoloi. Anuksen piiri sezo valmistuu pidämäh tädä suurdu Voiton merkipäiviä. Linnas da joga kyläs pietän pruazniekkupidoloi, konsertoi da tapahtumii.

Tänä vuon Voiton päivänny Huškalas rodieu avattu obelisku hierun voinuveteruanoile. Täh mustomerkkih on kirjutettu puolistajien 29 nimie, kuduat piästettih meijän muadu vihažniekois. Huškalan omamualazet, hyväl mielel kučummo teidy obeliskan avuamizil. Tapahtumu rodieu pietty päiväl 12.00 čuasun aigua.

Suurel Ižänmuan voinale joga hierun Huškalan perehespäi oldih otettu miehet. Minun died’oin Ivan Vasiljevič Trofimovan perehespäi voinale lähtiettih viizi vellie: Timofei, Aleksei, Jegor, Nikolai da minun died’oi Ivan. Voinalpäi tuli kaksi vellie, kolme jiädih sinne ijäkse. Dmitrii Aleksejevič Kornilovan perehespäi voinale puututtih kolme vellie: Dmitrii, P’otr da Ivan. Kaikin tuldih järilleh voinalpäi. Ivan Aleksejevič 24.kezäkuudu vuonnu 1945 Moskvas oli Voiton paruadan ozanottajannu da astui Karjalazen frontan puolistajien keskes.

Ei kaikin tuldu sil voinalpäi. Äijät jiädih virumah vierahas muas. Veteruanatgi lähtietäh toizel ilmal. Aigu ei žiälei nikedä, ottau. Vaigu meil pidäy mustuo, mittuman hinnan annettih meijän rahvas täs voinas. Pidäy sanella meijän lapsile da vunukoile, gu mustettas omis tuattolointuattolois, kuduat annettih meile vallan eliä, suvaija, hengittiä tävvel ryndähäl. Meijän rahvas ainos ollah valmehet nosta vihažniekoin vastah da piästiä oma mua. Nikonzu myö emmo unohta died’oloin urhotegoloi. Meijän syväimes ainos rubieu elämäh ylbevys, gu myö olemmo suuren da urhollizen rahvahan lapset. Niken ei voi ottua iäre sidä tunduo.

Tatjana ROMANOVA