MUAMANKIELEN HYVÄKSE

Viijendenny päivänny syvyskuudu Anuksen kanzallizes kirjastos oli pietty XXV Täs synnyinrannan minun algu literatuurufestivuali. Se on omistettu meijän omamualazele karjalankielizele runoilijale Vladimir Brendojevale. Tänäpiän kirjastos kerävyttih V. Brendojevan nimillizen kilvan voittajat, karjalan kielen da kul’tuuran kehittäjät da säilyttäjät. Hyväl mielel ezitän teile kilvan voittajien nimet da jatkan paginuo ristikanzois, kuduat pandih omat väit da maltot muamankielen hyväkse.

Vuozi 2010

Valentina Mihailovna Kondratjeva — omamualaine runoilii da kirjuttai. Ezmäzet runot «Anuksenlinnu «da «Minun ukko» livvikse kirjutti Karjalan koivu–horah niškoi. Hänen runoloi da kerdomuksii puaksuh painetah Taival–almanuakas, Oma mua–lehtes. Omis kerdomuksis häi kirjuttau omahizien elaijas, sidä midä mustau vie lapsusvuozis.

SUVAIČUS (pajo)

Pitkän matkan jälles

Tulou kodih sulhoine.

Minä hänel vastah

Juoksen ylen iloine.

Jallat kasteheinäine viluškoittau,

Tukat valgiet tuuloihut läikkähyttäy.

Tartuin kullan kaglah,

Sebäin lujah käbäzil.

Kuulin kullan sanat:

«Tule vuorel ildazel!»

Kerras minun šokkazet ruskoitutti,

Vilut märrät jalgazet hiilaskoitti.

Konzu järven rannal

Zor’aine vai läpettäy

Sulhoi minun rinnal

Hil’l’al iänel šupettau:

«Tule minul mučoikse iguzikse,

Menöy elos suvaijes iloizesti!»

Ongo tämä armahus syväimile!

Kallis mieli piähyzis mollembile!

Vuozi 2012

Valentina Vasiljevna Libertsova — karjalan kielen, literatuuran da kul’tuuran kehittäi da säilyttäi. Äijän vuottu on «Täs synnyinrannan minun algu»–festivualin ozanottajannu da avuttajannu. Vuonnu 2005 rubei kirjuttamah kerdomuksii da runoloi muamamkielel. Kirjuttau runoloi Kalevalan metriekan pohjal. Myös on karjalazien kirjuttajien tevoksien sellittelijannu.

TARATAMMO KARJALAKSE

Karjalakse paista himo,

Omal kielel tarattua,

Kunne konzu ajelimmo,

Midä voimmo ozuttua.

Pagizemmo karjalakse,

Sanelemmo uudizet,

Älgiä jiägiä veriän tuakse,

Kylän čomat neidizet!

Karjalakse pagizemmo,

Uuzii ruuttii ozutammo,

Toine tostu kuundelemmo,

Oman lemmen nostatammo.

Omal kielel paista pidäs

Joga päiviä kodvaine,

Sit vai oza oigieh vedäs,

Gu joven puhtas virdaine.

Vuozi 2013

Nikolai Viktorovič Riškin — muuzikkuopastai, Karjalan Tazavallan kul’tuuran arvostettu ruadai. Tämä mies on kyvykäs säveldäi da soittai, «Terveh, briha!» — mieshoran johtai, «Soittajat» da «Karjalan koivu» — horan myödähsoittai. Äijän vuottu opastau lapsii soittamah rahvahan soittimil. Hänel ilmestyi «Terveh, briha!»–pajokomus, kudamah puututtih Valentina Kondratjevan pajotgi. Muuzikan niilöih kirjutti Nikolai Viktorovič.

Vuozi 2014

Ščerbakova Tamara Vasiljevna (1944–2018) oli rodivunnuh Tuuksen hierus. Enämbi 35 vuottu ruadoi lapsienke, opasti muamankieldygi. Häi oli yksi ezmäzis karjalan kielen opastajis. Kirjutti metoudiekku- da opastandukniigoi. Kirjutti kerdomuksii, suarnoi da runoloi lapsih nähte. Äijän vuottu oli Anuksen lapsien kirjaston pidoloin avuttajannu da vedäjänny. Da myös Vladimir Brendojevan nimillizen festivualin avuttajannu.

SINIINE LINDUINE

Sinine linduine pörähtih,

Oksazel istuihes, liedžuu.

Tyttözet ikkunah kačotah,

Linduzil runozii kerrotah.

Piähyt on mustaine moine,

Höyhenet keldazet rindazel.

Tarkazil silmäzil kačotah

Tyttözien kuvazih puututah.

Vuozi 2015

Vera Mihailovna Larionova–omamualaine karjalaine naine. Enämbi 30 vuottu opasti lapsii. Kirjuttau runoloi, kerdomuksii da suarnoi livvikse. Myös kirjuttau jumoristizii runoloi da častuškoi. Ezmäzen runon kirjutti vuonnu 2004. Äijän vägie andau karjalan kul’tuuran, literatuuran da kielen säilyttämizeh da kehittämizeh. On Alavoizen taigin–teatrustuudien ozuttelijannu da «Täs synnyinrannan minun algu» — festivualin avuttajannu.

SEIČČIE PÄIVIÄ NEDÄLIS

Seiččie päiviä nedälis,

Seiččie murginveruo.

Kuuzi päiviä ruavokse,

Pyhäpäivy huogavuo.

Ei sua eliä ruavottah,

Päiviä sudre nojattua,

Sijah luuloi painattua

Da valgieh lagieh möllöttiä.

Vuozi 2016

«Karjalan koivu» Anuksen rahvahan hora rodih kilvan voittajannu. Se oli perustettu vuonnu 1935. Paiči rahvahan ven’alazii pajoloi, hora pajattau omamualazien runoilijoin pajoloi livvikse. Äijän kerdua hyö suadih korgieloi palkindoloi omas pajoluomisruavos. Ei yhty kerdua hora oli festivualin ozanottajannu. Heijän heliet iänet da čomat pajot koskietah syväindy.

Vuozi 2017

Georgii Ivanovič Černobrovkin — runoilii, kiändäi. Kiändäy karjalankielizien runoilijoin tevoksii ven’an kielel (Vladimir Brendojev, Zinaida Dubinina, Anna Usova da toizet). Vuvves 2008 on Ven’an kirjuttajien liiton ozanottajannu. Omas luomisruavos oli palkittu kunnivokirjazil. Vuonnu 2008 sai korgien nimen «Karjalan Tazavallan vuvven ristikanzu».

Vuozi 2018

Aleksandr Jakovlevič Saveljev on rodivunnuh Priäžän kyläs. Vuonnu 1992 hänen avul oli perustettu Meijän pajo–kirjuttaijoukko, kudai pajattau omii pajoloi. Häi ičegi kirjutti äijän pajuo muamankielel. Vuonnu 1998 häi kirjutti pajon «Minä mustan», kudai rodih Priäžän piirin gimnannu.

Vuozi 2019

Irina Borisovna Semakova on rodivunnuh Petroskois. Äijän vuottu ruadau muuzikan da folklouran alal. Vuvves 2010 on kuulužan Veslažet–lapsien folklourujoukon avuttajannu. Tämä lapsien folklourujoukko jo äijän vuottu pidäy Kuujärven hierus folklourupruazniekkua. Lapsil opastetah lyydiläzien perindölöi. Irina Borisovna avuttau täs dielos da vedäy etnomuuzikan urokkoi. Myös häi äijän vuottu oli Täs synnyinrannan minun algu–festivualin ozanottajannu.

Vuozi 2020

Anna Viktorovna Usova — omamualaine runoilii da kirjuttai. Kirjuttau livvikse aiguzile dai lapsile. Äijän vuottu vedäy ruadivoohjelmoi muamankielel. Häi on Oma pajo–horan ozanottajannu. Naine kirjuttau livvikse omas roindumuas, luonnos, karjalazien elaijas da hommis.

KARJAL

Karjal, minä sinun lapsi olen,

Kaikel hengel, kaikel syväimel.

Toiči toizien mualoin heinii pollen,

Vaiku omis mielis olen sinunke.

Oma randu, sidä et unohta,

Etgo vaihta mualoih vierahih.

Armahembi eule tostu kohtua,

Oma mua on kaikis parahin.

Vuozi 2023

Jekaterina F’odorovna Borisova — meijän omamualaine runoilii. Vuvves 2006 rubei kirjuttamah runoloi da runoelmii muamankielel. Äijän vuottu ruadoi opastajannu. Omis runolois kirjuttau roindumuas, luonnos, Jumalah uskondas. Myös kirjuttau runoloi lapsih näh. Kiändi karjalakse ozutelmii Eloksen ratas–muzeiteatrah nähte. On sen teatran ozuttelijannu. Äijän vuottu oli festivualin avuttajannu da literatuurukilvan palkinnon ozanottajannu.

PÄIVÄINE

Kuspäi päiväine nouzou?

Kenbo sen arbuau?

Emmo nähnyt nikonzu,

Kunne ehtäl se harpuau.

Maguau päiväine meren tagan,

Huogavuo puuttuu ylen vähän.

Huondeksel nouzou jo myös taivahale,

Lämmiä da valgiedu andau muale.

Anuksen kanzalline kirjasto